Przewodność elektryczna materiału mówi, jak łatwo przepływa przez niego prąd. W praktyce inżynierskiej często porównuje się metale przez opór właściwy (rezystywność): im mniejsza rezystywność, tym większa przewodność i mniejsze straty energii (spadki napięcia, nagrzewanie).
Odpowiedź "Miedź" jest poprawna, ponieważ spośród podanych materiałów miedź należy do najlepszych przewodników elektrycznych używanych technicznie. Z tego powodu stosuje się ją m.in. w przewodach, uzwojeniach, szynach prądowych, złączach i elementach stykowych tam, gdzie liczą się małe straty i dobra przewodność.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Aluminium" jest również dobrym przewodnikiem i bywa stosowane w energetyce (np. ze względu na masę i koszt), ale jego przewodność jest niższa niż miedzi. W efekcie, aby uzyskać podobne straty, często potrzebny jest większy przekrój.
- "Stal nierdzewna" jest ceniona za odporność korozyjną i własności mechaniczne, lecz elektrycznie przewodzi znacznie gorzej od miedzi i aluminium. Użycie jej jako elementu przewodzącego prąd zwykle zwiększa spadki napięcia i nagrzewanie.
- "Tytan" wyróżnia się korzystnym stosunkiem wytrzymałości do masy oraz odpornością korozyjną, jednak jako przewodnik elektryczny wypada słabo w porównaniu z typowymi metalami przewodzącymi.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli wśród odpowiedzi widzisz miedź i aluminium, a pytanie dotyczy najwyższej przewodności, najczęściej wygrywa miedź. Stal (zwłaszcza nierdzewna) i tytan to zwykle wybory "konstrukcyjne", a nie "przewodzące".
