Podczas pracy szlifierką ręczną z napędem elektrycznym (np. w warsztacie samochodowym przy obróbce metalu) powstają iskry, pył oraz odpryski. Dodatkowo istnieje ryzyko uszkodzenia lub pęknięcia elementu ściernego, co może spowodować wyrzucenie drobnych fragmentów z dużą prędkością.
Dlatego odpowiedź "okularów ochronnych." jest właściwa: ochrona oczu stanowi podstawowy i krytyczny środek ograniczający skutki najczęstszego i najgroźniejszego urazu przy szlifowaniu, czyli dostania się ciała obcego do oka.
Pozostałe propozycje nie są najlepszą odpowiedzią na pytanie o środek wymagany bezwzględnie:
- "rękawic ochronnych." – ręce są narażone na otarcia i drobne urazy, ale rękawice dobiera się do rodzaju pracy i ryzyka (mogą też przeszkadzać przy niektórych operacjach). Nie chronią oczu.
- "fartucha ochronnego." – odzież chroni tułów przed zabrudzeniem i częściowo przed iskrami, lecz nie zabezpiecza najbardziej wrażliwego obszaru, czyli oczu.
- "obuwia roboczego." – obuwie chroni stopy przed urazami mechanicznymi, jednak nie ogranicza ryzyka odprysków trafiających w twarz.
W praktyce bezpieczna praca powinna opierać się na ocenie ryzyka i obejmować także sprawdzenie osłon, stanu tarczy, prawidłowego chwytu oraz utrzymanie porządku na stanowisku. Jednak w kontekście jednego obowiązkowego elementu ŚOI, priorytetem jest ochrona wzroku.
