W retuszu odlewów gipsowych chodzi o uzupełnienie drobnych ubytków, porów oraz o korektę powierzchni tak, aby detal po wykończeniu był jednolity. Kluczową zasadą jest kompatybilność materiałowa: masa użyta do retuszu powinna możliwie odpowiadać rodzajowi gipsu, z którego wykonano odlew.
Odpowiedź "innego rodzaju gipsu niż ten, z którego został wykonany odlew" jest trafna, ponieważ różne rodzaje gipsu mogą mieć inną granulację, chłonność, czas wiązania, skurcz i wytrzymałość. W praktyce oznacza to ryzyko, że łatka będzie "pracować" inaczej niż podłoże: może pękać na granicy połączenia, odspajać się lub tworzyć widoczną różnicę faktury/koloru po malowaniu czy patynowaniu.
Pozostałe propozycje dotyczą narzędzi i sposobów wykończenia, które w retuszu są powszechnie stosowane, o ile robi się to właściwie:
- "skrobaka w celu wygładzenia powierzchni odlewu" – skrobak bywa używany do delikatnego zbierania nadlewek, zadziorów i do wyrównywania miejsc po uzupełnieniach. Błędem byłoby agresywne skrobanie niszczące detal, ale samo narzędzie nie jest z definicji zakazane.
- "tego samego rodzaju gipsu, z jakiego wykonano odlew" – to podejście zgodne z zasadą kompatybilności, bo ułatwia uzyskanie podobnej struktury i zachowania podczas wiązania oraz schnięcia.
- "drobnoziarnistego papieru ściernego" – drobne gradacje są typowe do wykończeniowego wygładzania po związaniu i wyschnięciu naprawy, szczególnie przed gruntowaniem i malowaniem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się retusz/naprawa materiału, najpierw oceniaj zgodność materiału naprawczego z podłożem. Dopiero potem rozważaj narzędzia obróbki, bo one zwykle są dopuszczalne, lecz wymagają odpowiedniej techniki.
