Przy urazie klatki piersiowej najczęściej zaleca się ułożenie poszkodowanego w pozycji półsiedzącej (lub innej wygodnej, z uniesionym tułowiem), ponieważ taka pozycja:
- ułatwia pracę mięśni oddechowych i może zmniejszać duszność,
- bywa lepiej tolerowana przy bólu żeber i mostka,
- umożliwia obserwację oddechu i szybkie reagowanie na pogorszenie.
Pozycja "stojąca" jest zwykle niekorzystna po urazie: zwiększa ryzyko omdlenia i upadku, a także utrudnia stabilizację oraz ocenę stanu. Z kolei pozycja "leżąca na plecach" może pogarszać komfort oddychania, szczególnie gdy występuje ból przy wdechu lub narastająca duszność.
Pozycja "boczna ustalona" ma swoje ważne zastosowanie, ale przede wszystkim u osób nieprzytomnych z zachowanym oddechem, aby zabezpieczyć drożność dróg oddechowych. Nie jest to automatyczny wybór przy każdym urazie klatki piersiowej u osoby przytomnej.
W praktyce (np. w warsztacie samochodowym) należy dodatkowo: zadbać o bezpieczeństwo miejsca zdarzenia, wezwać pomoc, kontrolować oddech i świadomość oraz nie podawać jedzenia ani picia. Jeżeli stan się pogarsza (narastająca duszność, sinica, zaburzenia świadomości), priorytetem jest szybkie wezwanie ZRM i stała obserwacja poszkodowanego.
