Mięsień naramienny (m. deltoideus) jest głównym mięśniem kształtującym zarys barku i odpowiada m.in. za odwodzenie ramienia (szczególnie jego część środkowa), a także za zgięcie i rotację wewnętrzną (część przednia) oraz wyprost i rotację zewnętrzną (część tylna). W anatomii palpacyjnej kluczowe jest rozróżnianie miejsc przyczepu na łopatce/obojczyku (początek) oraz na kości ramiennej (koniec).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: guzowatość naramienna trzonu?
Przyczep końcowy m. naramiennego znajduje się na guzowatości naramiennej kości ramiennej. Jest to wyniosłość na bocznej powierzchni trzonu kości ramiennej, możliwa do lokalizacji palpacyjnej jako punkt orientacyjny podczas badania i pracy manualnej (np. w ocenie bolesności, napięcia czy planowaniu technik masażu tkanek miękkich).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Grzebień guzka większego – element proksymalnej części kości ramiennej, związany z okolicą stawu ramiennego. W tej okolicy lokalizuje się przyczepy mięśni stożka rotatorów (np. nadgrzebieniowego, podgrzebieniowego, obłego mniejszego), a nie typowy przyczep końcowy m. naramiennego.
- Grzebień guzka mniejszego – również struktura proksymalna, w sąsiedztwie bruzdy międzyguzkowej. Okolica ta jest funkcjonalnie kojarzona m.in. z przebiegiem ścięgna głowy długiej m. dwugłowego oraz przyczepami mięśni obracających ramię, a nie z końcowym przyczepem m. naramiennego.
- Guzek mniejszy – miejsce przyczepu przede wszystkim m. podłopatkowego; jego wybór często wynika z mylenia przyczepów mięśni barku oraz z utożsamiania wszystkich "guzków" z mięśniem naramiennym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się mięsień naramienny i kość ramienna, najczęściej testowana jest guzowatość naramienna na trzonie (bardziej dystalnie niż guzki). Guzek większy i mniejszy to częsty temat przy mięśniach stożka rotatorów, więc te odpowiedzi są typowymi dystraktorami.
