W analizie wad odzieży kluczowe jest rozróżnienie, czy problem wynika z nadmiaru długości, czy z niedoboru/nadmiaru szerokości. Gdy elementy są niewłaściwie zestawione na linii ramion, a przody mają zbyt duży "zapas" długości, materiał nie układa się płasko: może tworzyć fałdowanie, nadmiar tkaniny lub przesunięcia linii konstrukcyjnych. Dlatego odpowiedź "za długie" opisuje typową przyczynę błędu polegającą na tym, że przody w tym obszarze mają większą długość niż powinny w danym zestawieniu.
Odpowiedź "za wąskie" jest myląca, bo sugeruje problem z obwodem/szerokością w rejonie klatki piersiowej, pachy lub barków. Zbyt mała szerokość częściej objawia się nadmiernym naciąganiem, ograniczeniem ruchu i napięciami, a nie "nadmiarem" materiału.
Odpowiedź "za krótkie" wskazuje na niedobór długości. Taki błąd zwykle powoduje podciąganie wyrobu ku górze, zbyt wysokie ustawienie linii talii lub unoszenie się przodu/tyłu. To inny mechanizm niż przy nadmiarze długości na ramieniu.
Odpowiedź "za szerokie" odnosi się do zbyt dużej szerokości elementu. Nadmiar szerokości daje luźne, boczne nadmiary, ale nie jest najbardziej typową przyczyną problemów wynikających z błędnego zestawienia na linii ramion.
W praktyce krawieckiej diagnoza powinna prowadzić do właściwej korekty: przy podejrzeniu "za długie" sprawdza się długości odcinków szwów, punkty kontrolne i dopasowanie linii ramienia, zamiast wykonywać korekty szerokości, które nie usuną pierwotnej przyczyny wady.
