W odbiorniku telewizyjnym barwy są tworzone w modelu addytywnym, czyli przez dodawanie składowych: czerwonej, zielonej i niebieskiej. W takim podejściu barwy złożone wynikają z jednoczesnej obecności wybranych składowych w odpowiednich proporcjach.
Kolor żółty w modelu RGB powstaje z połączenia czerwieni i zieleni (przy braku lub znikomym udziale niebieskiego). To oznacza, że aby żółty był wyświetlany poprawnie, sygnały czerwony i zielony muszą zostać prawidłowo wytworzone/odtworzone oraz wzmocnione w swoich torach. Jeśli nastąpi awaria któregokolwiek z tych torów, jedna ze składowych przestaje docierać do toru wizyjnego, a barwa wynikowa (żółta) zanika.
Dlatego odpowiedź "czerwonego lub zielonego" jest poprawna: brak żółtego może być objawem uszkodzenia toru czerwieni albo toru zieleni. To typowy przykład diagnostyki objawowej: obserwujesz brak konkretnej barwy złożonej i wnioskujesz, której składowej brakuje.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Każda odpowiedź zawierająca "niebieski" sugeruje wpływ składowej, która nie jest potrzebna do utworzenia żółtego w RGB. Awaria toru niebieskiego najczęściej eliminuje barwy zawierające niebieski (np. cyjan, magenta, niebieski, biel w części), ale nie powinna sama w sobie powodować zaniku żółtego.
Wskazówka praktyczna: przy planszy testowej RGB brak żółtego przy zachowanej czerwieni zwykle wskazuje problem w torze zieleni, a brak żółtego przy zachowanej zieleni – problem w torze czerwieni. Uważaj też na częstą pułapkę: w druku (CMY) żółty jest barwą podstawową, ale w telewizji (RGB) jest barwą złożoną.
