Szron na zewnętrznej powierzchni skrzyni korbowej sprężarki jest zwykle objawem nadmiernego wychłodzenia tej części sprężarki. Do takiego wychłodzenia może dojść, gdy do sprężarki po stronie ssawnej trafia nie tylko para, ale także ciecz czynnika chłodniczego (tzw. zalewanie cieczą / powrót cieczy). Ciecz odparowując w niepożądanym miejscu odbiera dużo ciepła (ciepło parowania), przez co temperatura obudowy może spaść poniżej 0°C. Wtedy wilgoć z otaczającego powietrza wykrapla się na zimnej powierzchni i zamarza, tworząc warstwę szronu.
Odpowiedź "zasysanie ciekłego czynnika" jest więc poprawna, bo opisuje sytuację awaryjną/nieprawidłową, która realnie prowadzi do intensywnego chłodzenia korpusu sprężarki. W praktyce taka sytuacja bywa związana m.in. z nieprawidłową regulacją przegrzania, problemami z odszranianiem parownika, zbyt dużym dopływem czynnika lub nieprawidłowym przepływem powietrza przez wymiennik.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne:
- "zasysanie wody" – w typowym obiegu chłodniczym medium roboczym jest czynnik chłodniczy, a nie woda. Obecność wody w znaczącej ilości jest usterką (zanieczyszczenie/wilgoć), ale nie opisuje standardowej przyczyny szronienia skrzyni korbowej jako zjawiska eksploatacyjnego.
- "tłoczenie wody" – podobnie, woda nie jest tłoczona przez sprężarkę w prawidłowo wykonanym i eksploatowanym układzie. Taki opis nie odpowiada typowym mechanizmom powstawania szronu na korpusie.
- "tłoczenie czynnika gazowego" – sprężarka w normalnej pracy tłoczy czynnik w postaci gazowej (pary). Sam fakt tłoczenia gazu jest stanem prawidłowym i nie stanowi przyczyny szronienia skrzyni korbowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się objaw w postaci szronu na elemencie sprężarki, warto szukać odpowiedzi powiązanej z zbyt niską temperaturą po stronie ssawnej i możliwością powrotu cieczy do sprężarki, a nie z "wodą" czy normalnym tłoczeniem.