KWALIFIKACJA MOD3 - CZERWIEC 2020

PYTANIE NR 31.
Przyczyną powstania skośnych i poprzecznych fałd w tyle bluzki przedstawionej na rysunku jest
Ilustracja przedstawia tylną część bluzki z widocznymi fałdami, które są skośne i poprzeczne.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skośne i poprzeczne fałdy na tyle bluzki najczęściej wskazują na nadmiar długości w tej części wyrobu.
Gdy tył jest za długi w stosunku do przodu, tkanina nie układa się gładko, tylko "zbiera" się w fałdy. Z kolei błąd podkroju pachy zwykle daje fałdy przy pachach, a nie typowy nadmiar na tyle.

Pełne wyjaśnienie:

Układ fałd jest jedną z podstawowych wskazówek diagnostycznych podczas przymiarki. Fałdy poprzeczne często oznaczają nadmiar lub niedobór długości w danym obszarze, a fałdy skośne mogą towarzyszyć sytuacji, gdy materiał "szuka" miejsca i układa się po przekątnej, bo długość jednej części nie odpowiada drugiej.

Odpowiedź "za długi tył w stosunku do przodu" jest poprawna, ponieważ nadmiar długości z tyłu powoduje, że materiał nie może się napiąć i ułożyć gładko na plecach. Zamiast tego tworzy charakterystyczne skośne oraz poprzeczne załamania, szczególnie widoczne przy środkowej części pleców lub w rejonie łopatek i talii (zależnie od kroju i postawy).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisanego efektu?

  • "za długi podkrój na linii pachy" – błąd w podkroju pachy zwykle wpływa na obszar pachy i górnej części boku: mogą pojawiać się zaciągnięcia, odstające krawędzie, problemy w podnoszeniu ręki lub fałdy wychodzące z pachy. Nie jest to najtypowsza przyczyna jednoczesnych fałd skośnych i poprzecznych widocznych na tyle.
  • "za krótki tył w stosunku do przodu" – niedobór długości częściej daje obraz naciągania i "ciągnięcia" materiału (tkanina napina się), a fałdy poprzeczne z nadmiaru nie są wtedy dominującym objawem. Zwykle widać też, że wyrób podciąga się ku górze.
  • "za szeroki tył w stosunku do przodu" – nadmiar szerokości powoduje raczej luźne, pionowe lub nieregularne marszczenia wynikające z nadmiaru obwodu, a nie typowe fałdy wynikające z różnicy długości tyłu i przodu.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się zarówno warianty długości (za długi/za krótki), jak i wariant szerokości oraz pachy, najpierw zdecyduj, czy objaw sugeruje problem długości (fałdy poprzeczne, nadmiar/deficyt "wysokości" części), czy problem obwodu (nadmiar materiału po szerokości). Dopiero potem wybierz najbardziej pasującą opcję.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej sygnalizują problem z długością w tylnej części: albo jest jej za dużo (materiał się "zbiera"), albo za mało (materiał się napina i podciąga). Ocenia się też kierunek naciągów i miejsce powstawania fałd, bo to wskazuje, gdzie brakuje lub gdzie jest nadmiar długości.
Gdy tył jest zbyt długi, tkanina nie ma gdzie "oddać" nadmiaru. W efekcie układa się po przekątnej, tworząc fałdy skośne i poprzeczne. To typowy objaw nierównowagi długości między przodem i tyłem albo niezgodności z postawą (np. bardziej zaokrąglone plecy).
Problem długości częściej daje fałdy poprzeczne lub wyraźne "podciąganie"/"opadanie" linii. Problem szerokości to zwykle nadmiar materiału w obwodzie: luźne, bardziej pionowe lub nieregularne marszczenia. Zawsze oceniaj też, czy są naciągi przy szwach.
Zbyt długi (zbyt głęboki) podkrój pachy zwykle wpływa na komfort ruchu i układ w okolicy pachy oraz boku: mogą pojawić się zaciągnięcia od pachy, odstające krawędzie lub przesuwanie się wyrobu przy unoszeniu ręki. Nie jest to najczęstsza przyczyna fałd dominujących na tyle.
Niedobór długości z tyłu zwykle powoduje napięcie materiału, podciąganie wyrobu ku górze i wrażenie, że bluzka "ciągnie" na plecach. Zamiast nadmiarowych fałd częściej widać zaciągi i problemy z ułożeniem w okolicy łopatek lub talii.
Jeśli osoba ma np. wyraźnie zaokrąglone plecy lub różnice w ustawieniu barków, fałdy mogą pojawić się mimo poprawnej formy bazowej. Wtedy stosuje się korekty dopasowane do sylwetki (zmiana długości/układu w górnej części tyłu), a nie "uniwersalne" skracanie czy poszerzanie.
W praktyce koryguje się długość tyłu (np. skrócenie w odpowiedniej strefie) tak, aby zlikwidować nadmiar materiału. Ważne jest, by nie skracać przypadkowo całej długości, tylko tam, gdzie tworzą się fałdy, i zachować prawidłową linię talii oraz równowagę przód–tył.
Często tak, ale z ostrożnością. Obraz fałd jest bardzo pomocny, jednak na przymiarce ocenia się także szwy, ułożenie ramion, linię środka i zachowanie wyrobu w ruchu. Dobre rozpoznanie łączy obserwację fałd z analizą proporcji przodu i tyłu oraz postawy.
Najczęstsze to: mylenie długości z szerokością, skupienie się na pachach mimo że fałdy są na plecach, oraz wybór odpowiedzi "na wyczucie" bez analizy kierunku fałd. Pomaga zasada: fałdy poprzeczne = najpierw sprawdź długość i równowagę przód–tył.
Ćwicz rozpoznawanie fałd na zdjęciach i na manekinie: określ, czy problem dotyczy długości, szerokości, pachy czy ramion. Twórz własną "ściągę" objaw–przyczyna–poprawka. Na egzaminie czytaj odpowiedzi uważnie i wybieraj tę, która najlepiej pasuje do układu fałd z rysunku.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 61% zdających egzamin. średnie

Według specjalistów z branży: "Z kolei błąd podkroju pachy zwykle daje fałdy przy pachach, a nie typowy nadmiar na tyle."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z konstrukcji odzieży: dział o wadach dopasowania i korektach form
  • Materiały dydaktyczne szkół branżowych dotyczące przymiarki i korekty bluzek
  • Ćwiczenia praktyczne: analiza zdjęć/rysunków wad krawieckich i dobór korekty

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego