W sieci TCP/IP każde urządzenie musi mieć poprawnie skonfigurowany adres IP, aby mogło komunikować się z innymi hostami. Usługą, która automatyzuje tę konfigurację, jest DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol). Serwer DHCP zarządza pulą dostępnych adresów i przydziela je klientom na określony czas (tzw. dzierżawa/lease). Oprócz samego adresu IP może też przekazać parametry potrzebne do pracy w sieci, np. maskę podsieci, bramę domyślną czy adresy serwerów DNS.
Typowy mechanizm działania DHCP opisuje się skrótem DORA:
- Discovery – klient szuka serwera DHCP,
- Offer – serwer proponuje adres i parametry,
- Request – klient prosi o przydzielenie,
- Acknowledgment – serwer potwierdza dzierżawę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- DNS (Domain Name System) nie przydziela adresów IP urządzeniom. Jego rola to rozwiązywanie nazw (np. nazwy hosta lub domeny) na adres IP i odwrotnie. Częsty błąd polega na skojarzeniu, że skoro DNS "pracuje na IP", to je "ustawia" – w praktyce DNS tylko pomaga odnaleźć adres już istniejący.
- WINS to starsza usługa środowisk Windows związana z nazwami NetBIOS. Nie służy do automatycznego konfigurowania adresacji IP w nowoczesnych sieciach TCP/IP.
- NMP nie jest standardową usługą przydziału adresów IP; bywa mylone ze SNMP, które służy do monitoringu i zarządzania urządzeniami sieciowymi, a nie do nadawania im adresów.
W praktyce rola serwera DHCP jest bardzo częsta: w sieci domowej realizuje ją zwykle router, a w sieci firmowej może to być dedykowany serwer obsługujący dużą liczbę hostów. Umiejętność odróżnienia DHCP od DNS jest kluczowa przy konfiguracji i diagnozowaniu problemów z łącznością.
