Przed drukowaniem tektury powlekanej kluczowe jest zapewnienie jej stabilności wymiarowej i przewidywalnego zachowania w maszynie. W praktyce osiąga się to przez kondycjonowanie, czyli czasowe przetrzymanie i wyrównanie podłoża do warunków otoczenia w drukarni (głównie wilgotność względna i temperatura). Tektura, podobnie jak papier, reaguje na zmianę wilgotności: może się paczyć, falować, zwijać lub zmieniać format arkusza. Takie zmiany pogarszają paserowanie, prowadzenie arkusza, a także mogą powodować większą liczbę braków.
Dlaczego nie jest to samo co nawilżenie? Nawilżenie sugeruje wyłącznie dodanie wilgoci. Kondycjonowanie jest pojęciem szerszym: chodzi o uzyskanie równowagi (czasem podłoże musi "oddać" wilgoć, a czasem ją przyjąć), aby zachowywało się stabilnie w konkretnych warunkach produkcji.
Dlaczego nie "suszenie"? Suszenie jest typowym etapem związanym z utrwalaniem farby/powłok po drukowaniu albo z usuwaniem wilgoci w procesach materiałowych. W samym przygotowaniu tektury do druku celem nie jest "wysuszyć za wszelką cenę", tylko wyrównać stan podłoża do otoczenia.
Dlaczego nie "gumowanie"? Gumowanie w poligrafii kojarzy się przede wszystkim z operacjami dotyczącymi form drukowych lub ochronnych warstw (np. zabezpieczanie), a nie z przygotowaniem tektury jako podłoża do przejścia przez zespół drukujący. W tym pytaniu chodzi o proces przygotowania materiału drukowego, więc właściwym terminem jest kondycjonowanie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się podłoże typu papier/tektura i pytanie dotyczy przygotowania przed drukiem, to najczęściej chodzi o działania klimatyczne i stabilizujące, a nie o procesy po druku.
