W alergii wziewnej na pyłki kluczowe jest to, czy pyłek łatwo unosi się w powietrzu i trafia do dróg oddechowych. Najbardziej problematyczne są zwykle rośliny wytwarzające pyłek drobny i łatwo rozsiewany. W praktyce florystycznej, gdy klient deklaruje alergię na pyłki, wybiera się kwiaty o ciężkim, lepkim pyłku, który raczej pozostaje na pręcikach i nie tworzy "chmury" w powietrzu.
Odpowiedź "Storczyki, róże, tulipany" jest najlepsza, ponieważ te rośliny są często wskazywane jako względnie bezpieczniejsze dla osób z alergią wziewną: storczyki (np. Phalaenopsis) mają pyłek kleisty i mało lotny, róże w wielu odmianach uwalniają niewiele pyłku do otoczenia, a tulipany wytwarzają pyłek ciężki, mocno przylegający do pręcików. To ogranicza jego obecność w powietrzu i zmniejsza ryzyko typowych objawów wziewnych (kichanie, wodnisty katar, łzawienie).
Pozostałe propozycje są mniej trafne, bo zawierają kwiaty częściej kojarzone z pyleniem lub podrażnieniami:
- "Lilie, gerbery, róże" – lilie często mają dużą ilość pyłku, który łatwo osypuje się (co w domu może silnie drażnić), a gerbery bywają oceniane jako pylące bardziej niż róże.
- "Frezje, gerbery, chryzantemy" – chryzantemy (astrowate) są częściej wskazywane jako potencjalnie uczulające, a frezje mogą powodować reakcje u wrażliwych osób.
- "Storczyki, tulipany, frezje" – mimo dwóch bezpieczniejszych wyborów, dodatek frezji zwiększa ryzyko w porównaniu z zestawem, w którym zamiast niej są róże.
Wskazówka egzaminacyjna: nie myl alergii wziewnej na pyłek z reakcją kontaktową na soki roślin (np. podrażnienie skóry przy długiej pracy z rośliną). W zadaniu chodzi o dobór bukietu "dla alergika na pyłki", więc liczy się przede wszystkim ekspozycja dróg oddechowych na pyłek unoszący się w powietrzu.
