Katalog Nakładów Rzeczowych (KNR) jest narzędziem normatywnym używanym w kosztorysowaniu: pomaga określić, jakie nakłady (czyli ilości zasobów) są potrzebne do wykonania jednostki danej roboty. W zależności od pozycji katalogowej nakłady są rozpisane na grupy, typowo obejmujące robociznę i materiały (a w wielu przypadkach również sprzęt).
W kontekście pytania prawidłowe wykorzystanie KNR polega na tym, że kosztorysant korzysta z KNR do ustalenia, jakie ilości materiałów i ile pracy (roboczogodzin) przypada na daną jednostkę robót. Następnie te nakłady są podstawą do wyceny (po zastosowaniu odpowiednich cen i stawek). To uzasadnia wybór odpowiedzi mówiącej o użyciu KNR przy szacowaniu zarówno materiałów, jak i robocizny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Tylko robocizna, bez materiałów – to zawęża rolę KNR i może prowadzić do niekompletnej kalkulacji, bo w robotach drogowych materiały stanowią istotną część nakładów.
- Tylko materiały, bez robocizny – analogicznie zniekształca sens normatywu: sama ilość materiału nie wystarcza do rzetelnej kalkulacji wykonania robót.
- Brak użycia KNR – przeczy temu, że KNR jest standardowym źródłem norm nakładów w kosztorysowaniu; rezygnacja z niego wymagałaby innej, jasno określonej podstawy normatywnej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się "tylko materiały" lub "tylko robocizna", sprawdź, czy pytanie dotyczy katalogu nakładów – zwykle obejmuje on więcej niż jeden składnik, a nie pojedynczy element kosztorysu.
