"Użytkowanie gruntów" to informacja o rodzaju zagospodarowania powierzchni (np. pola, łąki, lasy, zabudowa). W kartografii takie zjawiska mają charakter powierzchniowy, czyli są prezentowane jako obszary (poligony) o określonych granicach.
Dlatego odpowiedź "Kolorowanie według typu gruntu" jest najwłaściwsza: barwa (wypełnienie powierzchni) pozwala szybko odróżnić kategorie w terenie i na wydruku, a legenda mapy może jednoznacznie wiązać kolor z klasą użytkowania.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują:
- "Symbolizacja punktowa" jest typowa dla obiektów punktowych (np. studnie, słupy, punkty osnowy). Gdyby zastosować ją do użytkowania gruntów, nie odda ona zasięgu powierzchni i wprowadzi nieczytelność.
- "Linie przerywane" to element symbolizacji liniowej (np. granice umowne, przebiegi orientacyjne). Nie jest to metoda prezentacji kategorii użytkowania całych obszarów, tylko sposób rysowania pewnych linii.
- "Kolorowanie według wysokości" (hipsometria) służy prezentacji wysokości/rzeźby terenu. Może być przydatne na mapie topograficznej, ale nie odpowiada pytaniu o użytkowanie gruntów, które jest inną zmienną tematyczną.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy dane są punktowe, liniowe czy powierzchniowe. Potem dobierz metodę: punkty → sygnatury, linie → symbole liniowe, powierzchnie → barwy/wzory wypełnień.
