W zadaniu kluczowe jest spełnienie ograniczenia budżetowego oraz wybór takiego zestawu kanałów, który w praktyce może zwiększać zasięg dzięki dywersyfikacji (docieraniu do różnych grup i w różnych sytuacjach konsumpcji mediów).
Krok 1: sprawdzenie budżetu. Budżet wynosi 25 000 zł. Suma kosztów wszystkich kanałów to 20 000 + 5 000 + 3 000 + 2 000 = 30 000 zł, więc odpowiedź "Wszystkie kanały reklamowe" odpada, bo przekracza limit.
Krok 2: porównanie wariantów mieszczących się w limicie.
- Radio + media społecznościowe + prasa: 5 000 + 3 000 + 2 000 = 10 000 zł. Zostaje rezerwa budżetu, a jednocześnie wykorzystuje się trzy różne typy dotarcia (audio, online, print), co zwykle zwiększa łączny zasięg kampanii.
- Telewizja + prasa: 20 000 + 2 000 = 22 000 zł. Mimo że mieści się w budżecie, obejmuje tylko dwa kanały, przez co komunikacja jest mniej zróżnicowana.
- Tylko telewizja: 20 000 zł. To pojedynczy kanał, więc nawet przy potencjalnie dużej skali TV, z perspektywy miksu mediowego nie wykorzystuje się efektu uzupełniania się kanałów.
Dlaczego poprawny jest wybór: radio + media społecznościowe + prasa? Ponieważ mieści się w budżecie i zapewnia najbardziej zróżnicowany zestaw kanałów spośród dostępnych opcji w limicie. W typowym podejściu do planowania mediów większa liczba uzupełniających się kanałów pomaga zwiększyć łączny zasięg i kontakt z odbiorcą.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zawsze odrzuć odpowiedzi przekraczające budżet, potem porównuj warianty pod kątem celu (tu: zasięg) i logiki miksu mediowego.
