KWALIFIKACJA OGR3 - TEST WIEDZY NR 10

W planie ochrony roślin (także dla zieleni miejskiej) kluczowa jest profilaktyka, czyli takie zaplanowanie nasadzeń i pielęgnacji, aby ograniczyć ryzyko wystąpienia chorób oraz presję szkodników. Dlatego poprawna odpowiedź wskazuje na wybór roślin odpornych na lokalne warunki i typowe agrofagi. Odporność i dobre dopasowanie do siedliska (np. gleby, wilgotności, nasłonecznienia) zmniejszają stres roślin, a przez to ich podatność na infekcje i zasiedlenie przez szkodniki. To zwykle obniża liczbę koniecznych zabiegów interwencyjnych.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Regularne stosowanie pestycydów niezależnie od obecności szkodników – to podejście rutynowe, które ignoruje sens monitoringu i oceny potrzeby zabiegu. Może prowadzić do selekcji osobników odpornych, szkód dla organizmów pożytecznych oraz niepotrzebnych kosztów.
• Wycinanie wszystkich roślin z oznakami choroby – jest działaniem zbyt radykalnym. Najpierw potrzebna jest diagnoza, ocena skali porażenia i dobór metody (sanitarne cięcia, poprawa warunków siedliskowych, ograniczenie źródła infekcji). Masowe usuwanie bywa nieuzasadnione i może pogorszyć estetykę oraz funkcję parku.
• Ignorowanie problemu do czasu, aż stanie się poważny – opóźnia reakcję i często zwiększa straty. W praktyce wczesne wykrycie (obserwacje/monitoring) pozwala zastosować łagodniejsze metody i ograniczyć rozprzestrzenianie.

Wskazówka egzaminacyjna: odpowiedzi zgodne z dobrą praktyką zwykle podkreślają zapobieganie, dobór materiału roślinnego i racjonalne decyzje o interwencji, a nie automatyczne, skrajne lub spóźnione działania.