KWALIFIKACJA CHM4 - TEST WIEDZY NR 3

W preparatach mikroskopowych z grzybów kluczowe jest uwidocznienie struktur zawierających polisacharydy (głównie w ścianie komórkowej). Dlatego najbardziej odpowiednią metodą jest barwienie PAS (kwas nadokresowy–Schiff).

Mechanizm PAS w skrócie:

• kwas nadokresowy utlenia grupy glikolu w cukrach do aldehydów,
• powstałe aldehydy reagują z odczynnikiem Schiffa,
• w efekcie elementy bogate w polisacharydy barwią się na różowo‑purpurowo, co zwiększa kontrast i ułatwia ocenę grzybni, konidiów i zarodników.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepszym wyborem w tym zadaniu:

• Barwienie metodą Grama służy głównie do różnicowania bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Niektóre grzyby mogą ulegać nieswoistemu barwieniu, ale metoda nie jest ukierunkowana na polisacharydy ściany komórkowej, więc nie jest metodą z wyboru.
• Barwienie Ziehla‑Neelsena stosuje się do wykrywania bakterii kwasoopornych (np. prątków). Mechanizm (oporność na odbarwianie) nie odpowiada typowym cechom grzybów, dlatego w rutynowej mikologii nie jest to właściwe barwienie do takiego celu.
• Barwienie metodą Giemsy wykorzystuje się przede wszystkim w ocenie rozmazów krwi oraz w diagnostyce niektórych pasożytów i drobnoustrojów wewnątrzkomórkowych. Nie jest to barwienie przeznaczone do selektywnego uwidaczniania polisacharydów ściany komórkowej grzybów.

W praktyce warto pamiętać, że w mikologii (zależnie od celu) spotyka się też inne techniki kontrastowania, ale jeśli pytanie dotyczy polisacharydów ściany komórkowej, odpowiedzią standardową jest właśnie PAS.