Overprint (nadruk) w przygotowaniu do druku polega na tym, że jeden obiekt jest drukowany na drugim, zamiast "wybijać" (wycinać) w nim miejsce. W praktyce ma to duże znaczenie na styku barw, ponieważ w druku offsetowym mogą wystąpić minimalne odchyłki pasowania (rejestracji) kolejnych farb.
Jeżeli obiekty są przygotowane bez nadruku, a dwa kolory stykają się "na styk", to nawet niewielkie przesunięcie jednej z separacji może spowodować, że pomiędzy kolorami pojawi się widoczna szczelina. Wówczas widać podłoże (papier) jako białą linię lub przerwę na krawędzi elementu. Zastosowanie overprintu (w odpowiednich, kontrolowanych przypadkach) redukuje to ryzyko, bo na granicy obiektów nie powstaje "pusta" przestrzeń.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne w kontekście overprintu?
- "Aby uniknąć przekłamań kolorów podczas druku." – overprint nie jest narzędziem do korekcji barw ani do stabilizacji odwzorowania kolorystycznego. Co więcej, niekontrolowany nadruk może wręcz zmienić wygląd koloru (barwy mieszają się na papierze).
- "Aby zapewnić większą ostrość obrazu." – ostrość wynika głównie z jakości materiału źródłowego, rastrowania, przyrostu punktu, ustawień maszyny i stanu form, a nie z atrybutu nadruku obiektów w pliku.
- "Aby zwiększyć rozdzielczość obrazu." – rozdzielczość to cecha grafiki rastrowej (np. ppi) i nie jest zwiększana przez overprint. Nadruk dotyczy relacji nakładania się farb/obiektów, a nie liczby pikseli w obrazie.
W praktyce egzaminacyjnej warto pamiętać, że overprint jest narzędziem typowo "bezpiecznościowym" dla krawędzi i drobnych elementów, ale wymaga kontroli w podglądzie separacji/nadruku, aby nie wywołać niepożądanego mieszania barw.
