Gramatura papieru (podawana w g/m²) opisuje masę jednego metra kwadratowego arkusza. W praktyce jest to ważny element briefu, bo przekłada się na cechy użytkowe ulotki: odczucie jakości w dłoni, sztywność, podatność na zagniecenia oraz ogólną trwałość w dystrybucji.
Dla projektanta reklamy informacja "150 g/m²" nie jest parametrem pliku graficznego, tylko parametrem podłoża drukowego. Podłoże wpływa na odbiór kolorów i detali (np. na niektórych papierach drobne elementy mogą wyglądać inaczej niż na cienkim, bardzo chłonnym podłożu), a także na to, czy ulotka ma sprawiać wrażenie "bardziej premium" niż na papierze o niższej gramaturze.
Dlatego poprawna odpowiedź wskazuje, że gramatura określa jakość i trwałość, co może wpływać na decyzje projektowe (np. jak agresywnie budować nasycenie, jak drobne elementy stosować, jak planować typografię pod zakładany efekt końcowy).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Określa grubość linii" – grubość linii to decyzja w projekcie (typografia/grafika) i zależy od czytelności oraz technologii druku, ale nie wynika wprost z samej gramatury.
- "Określa rozdzielczość" – rozdzielczość dotyczy przygotowania pliku (np. wartość w dpi) i jest niezależna od gramatury papieru. Papier nie "narzuca" rozdzielczości, choć finalna ostrość odbitki zależy od wielu czynników.
- "Określa kolorystykę" – gramatura nie definiuje palety barw. Może wpływać na postrzeganie nasycenia i charakter odbitki, ale nie jest instrukcją, jakich kolorów użyć.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się jednostka g/m², myśl o materiale (papierze), a nie o parametrach pliku graficznego.
