Raport ewaluacyjny ma służyć ocenie skuteczności i adekwatności podjętych działań opiekuńczo-wspierających oraz wyciągnięciu wniosków na przyszłość. Dlatego powinien zawierać przede wszystkim opis wszystkich podjętych działań (co wykonano, kiedy, w jakim zakresie, z jakim rezultatem) oraz informacje, które pozwalają zrozumieć, dlaczego działania przyniosły określony efekt.
W tym kontekście informacje o stanie zdrowia osoby niepełnosprawnej mogą być potrzebne, bo stan zdrowia (np. ograniczenia funkcjonalne, tolerancja wysiłku, ryzyko upadku, potrzeba asekuracji) wpływa na dobór form wsparcia i bezpieczeństwo. Kluczowe jest jednak, aby ujmować je w zakresie niezbędnym do ewaluacji działań, a nie jako pełny opis medyczny.
Odpowiedź zawierająca "opinie innych asystentów" nie jest typowym elementem raportu ewaluacyjnego z własnych działań. Taka opinia może pojawić się jako dodatkowa konsultacja, ale nie stanowi podstawowej, wymaganej informacji; raport powinien opierać się na faktach, obserwacjach i mierzalnych efektach wsparcia.
Warianty obejmujące "informacje o finansach osoby niepełnosprawnej" są na ogół nieprawidłowe, ponieważ dane finansowe zwykle nie są konieczne do oceny działań opiekuńczo-wspierających. Włączanie ich do raportu może prowadzić do gromadzenia danych nadmiarowych i naruszać zasadę ograniczania informacji do celu dokumentu.
Na egzaminie warto przyjąć prostą zasadę: raport ewaluacyjny = działania + efekty + czynniki wpływające. Wszystko, co nie wspiera oceny działań (lub wykracza poza niezbędny zakres), jest najczęściej dystraktorem.
