W konserwacji obiektów małej architektury kluczowe jest dobranie preparatu do rodzaju podłoża. Kamienny pomnik pracuje i starzeje się inaczej niż drewno czy metal: typowymi problemami są nasiąkanie wodą, powstawanie zacieków, osadzanie zanieczyszczeń oraz rozwój nalotów biologicznych. Dlatego wybór "Impregnat do kamienia" jest uzasadniony, bo taki preparat jest projektowany do ochrony kamienia przed wilgocią, plamami i zanieczyszczeniami.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne do zadania, mimo że brzmią "ochronnie":
- "Impregnat do drewna" dotyczy materiału organicznego i jest ukierunkowany na inne ryzyka (np. zawilgocenie drewna i szkodniki). Zastosowanie go na kamieniu może być nieskuteczne, a w praktyce konserwatorskiej bywa też ryzykowne (inna chłonność i inna chemia podłoża).
- "Impregnat do tkanin" jest przeznaczony do włókien i ochrony przed plamami na materiałach tekstylnych; nie jest projektowany pod warunki pracy kamienia na zewnątrz.
- "Impregnat do metalu" odnosi się do ochrony antykorozyjnej. Kamień nie koroduje jak metal, więc kierunek ochrony jest tu nietrafiony.
W praktyce (technik architektury krajobrazu) dobór impregnatu to tylko część procesu: przed impregnacją zwykle ocenia się stan podłoża, usuwa luźne zabrudzenia, dobiera metodę czyszczenia oraz wykonuje próbę w mało widocznym miejscu. Na egzaminie najczęściej liczy się jednak podstawowa zasada: preparat dobiera się do materiału i zagrożeń typowych dla tego materiału.
