W plenerze charakter światła zależy głównie od wysokości słońca nad horyzontem. Gdy słońce jest nisko (wczesny ranek i późne popołudnie), promienie padają pod mniejszym kątem, a światło zwykle jest postrzegane jako łagodniejsze: kontrast sceny jest mniejszy, cienie są dłuższe i mniej "wycięte", a przejścia tonalne na twarzy wyglądają bardziej naturalnie.
Odpowiedź "Wczesnym rankiem lub późnym popołudniem" jest właściwa, bo te pory dnia sprzyjają uzyskaniu miękkiego efektu bez konieczności stosowania dodatkowych modyfikatorów (np. dużej dyfuzji). To także czas, gdy łatwiej utrzymać szczegóły zarówno w światłach, jak i w cieniach, co zmniejsza ryzyko przepaleń i ułatwia obróbkę.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do celu pytania?
- "W południe, kiedy słońce jest najwyżej" – w typowych warunkach daje światło twarde, o wysokim kontraście, z krótkimi i ostrymi cieniami (często niekorzystnymi w portrecie: cienie pod oczami i nosem).
- "W nocy, przy użyciu sztucznego oświetlenia" – pozwala uzyskać miękkie światło, ale nie jest to już naturalne oświetlenie dzienne; zmienia się też charakter pracy (lampy, modyfikatory, balans bieli).
- "Nie ma znaczenia, o której godzinie zrobisz zdjęcia" – w praktyce pora ma duże znaczenie dla kontrastu, kierunku cieni i komfortu fotografowanej osoby; nie wszystko da się "naprawić" samą ekspozycją lub obróbką.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie mówi o miękkim świetle w plenerze, najczęściej chodzi o planowanie zdjęć wtedy, gdy światło jest mniej agresywne (niska pozycja słońca) albo o użycie rozproszenia (cień, dyfuzor, zachmurzenie).
