Trasowanie w stolarstwie to etap przygotowawczy polegający na nanoszeniu na drewno wymiarów, linii pomocniczych i punktów (np. miejsca cięcia, osi otworu, krawędzi wręgu lub rowka) na podstawie projektu albo rysunku. Kluczowe jest to, że podczas trasowania nie kształtuje się jeszcze materiału – przygotowuje się jedynie czytelne oznaczenia, które pozwolą wykonać kolejne operacje precyzyjnie i bez strat materiałowych.
Dlatego poprawne są narzędzia znakujące i kontrolujące geometrię: "Ołówek stolarski i kątownik". Ołówek daje wyraźną, łatwą do poprawienia linię na drewnie, a kątownik umożliwia prowadzenie linii pod kątem 90° (często także kontrolę 45° w zależności od typu) oraz przenoszenie wymiarów w sposób powtarzalny. Taki zestaw jest typowy przy wyznaczaniu linii cięcia, linii montażowych czy miejsc pod wiercenie.
Pozostałe propozycje to narzędzia obróbcze, używane po trasowaniu:
- "Piłę tarczową" stosuje się do cięcia materiału po wyznaczonej linii; sama w sobie nie służy do nanoszenia oznaczeń.
- "Szlifierkę kątową" wykorzystuje się do szlifowania/cięcia odpowiednimi tarczami, czyli do obróbki, a nie do wyznaczania wymiarów. W pracach stolarskich nie jest podstawowym narzędziem traserskim.
- "Wiertarkę" służy do wykonywania otworów; w trasowaniu można co najwyżej zaznaczyć punkt pod otwór, ale robi się to narzędziami znakującymi (np. ołówkiem, punktakiem/rysikiem), nie wiertarką.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się słowo "trasowanie", szukaj odpowiedzi związanej z znakowaniem i pomiarem (ołówek, traser/rysik, kątownik, liniał, przymiar, cyrkiel), a nie z cięciem, wierceniem, frezowaniem czy szlifowaniem.
