Przy wykonywaniu ściegu na krawędzi tkaniny najczęstszym celem jest zabezpieczenie brzegu przed strzępieniem (czyli "obrzucenie" krawędzi) lub stabilizacja materiału przed dalszymi operacjami.
Odpowiedź "Ścieg zygzakowy" jest właściwa, ponieważ zygzak prowadzi igłę na boki, dzięki czemu nitka obejmuje brzeg i tworzy barierę ograniczającą wysnuwanie się nitek osnowy i wątku. Dodatkowo można regulować szerokość i długość ściegu, dobierając go do rodzaju tkaniny.
- "Ścieg prosty" jest typowy do zszywania dwóch elementów, stebnowania i przeszyć konstrukcyjnych. Na samej surowej krawędzi nie zabezpiecza jej skutecznie przed pruciem, bo nitka biegnie równolegle do brzegu i łatwo "ucieka" wraz ze strzępiącymi się nitkami.
- "Ścieg ślepy" jest przeznaczony głównie do podszywania podłożeń tak, aby wkłucia były minimalnie widoczne z prawej strony. Nie jest to standardowy ścieg do obrzucania surowego brzegu.
- "Ścieg kryty" (w praktyce kojarzony z technikami krytego/prawie niewidocznego wykończenia) również dotyczy przede wszystkim estetycznego podwijania lub łączenia w sposób mało widoczny, a nie funkcjonalnego zabezpieczenia krawędzi przed strzępieniem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "krawędź tkaniny" i brak informacji o zszywaniu dwóch warstw, zwykle chodzi o wykończenie brzegu. Wtedy szukaj ściegu, który "pracuje na boki" i obejmuje brzeg (np. zygzak) lub specjalistycznego obrzucania, jeśli taka opcja jest podana.
