Amortyzacja to rozłożenie w czasie wartości środka trwałego poprzez odpisy amortyzacyjne, które ujmuje się jako koszt. Koszt wpływa na wynik: im wyższe koszty w danym roku, tym (przy tych samych przychodach) niższy zysk lub niższy dochód do opodatkowania.
W metodzie degresywnej typowym efektem jest to, że odpisy są relatywnie wyższe na początku okresu użytkowania, a niższe w kolejnych latach. Dla przedsiębiorstwa oznacza to, że w pierwszych latach koszty amortyzacji są większe, co zwykle prowadzi do obniżenia wykazywanego wyniku w tym czasie. Taki rozkład kosztów bywa korzystny w planowaniu finansowym, bo "przenosi" większą część kosztu na wcześniejsze lata.
Odpowiedź "Zmniejszenie zysków przedsiębiorstwa w pierwszych latach działalności." jest zgodna z tą logiką: większa amortyzacja na początku to większy koszt, a więc niższy wynik.
- "Zwiększenie zysków przedsiębiorstwa w pierwszych latach działalności." jest sprzeczne z mechanizmem kosztowym amortyzacji: większy odpis nie zwiększa zysku, tylko go obniża.
- "Zwiększenie zysków przedsiębiorstwa w późniejszych latach działalności." może się pojawić pośrednio, ale nie jako bezpośredni skutek "zwiększania" zysku; później po prostu amortyzacja jest niższa, więc koszty są mniejsze (to inny mechanizm niż wzrost zysku sam w sobie).
- "Zmniejszenie zysków przedsiębiorstwa w późniejszych latach działalności." nie pasuje do typowego przebiegu degresji, bo później koszty amortyzacji zwykle spadają, a nie rosną.
Warto pamiętać o częstym źródle pomyłek: w praktyce rozróżnia się wynik bilansowy i podatkowy, ale w obu ujęciach zasada jest podobna: amortyzacja jako koszt obniża wynik w okresie, w którym jest księgowana.
