W obliczeniach instalacji sanitarnych (np. ogrzewania, wentylacji) konieczne jest przyjęcie temperatury obliczeniowej powietrza wewnętrznego. Nie jest to "temperatura, jaką ktoś lubi", tylko wartość projektowa używana do wyznaczania m.in. zapotrzebowania na ciepło i doboru elementów instalacji.
Dla pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, w których użytkownicy przebywają w typowych warunkach (bez okryć zewnętrznych), jako temperatura obliczeniowa jest przyjmowana wartość 20°C. Taka wartość odpowiada standardowym założeniom komfortu cieplnego w pomieszczeniach mieszkalnych i biurowych.
- Odpowiedź "16°C" bywa kojarzona z pomieszczeniami o mniejszych wymaganiach komfortu (np. części komunikacyjne lub wybrane pomieszczenia pomocnicze). Zastosowanie jej do stałego pobytu ludzi zaniżałoby założenia projektowe.
- Odpowiedź "12°C" jest typowa raczej dla przestrzeni o bardzo ograniczonym przebywaniu ludzi lub dla funkcji gospodarczych. Dla stałego pobytu byłaby zdecydowanie zbyt niska jako założenie komfortowe i projektowe.
- Odpowiedź "24°C" może pasować do wybranych pomieszczeń o podwyższonych wymaganiach cieplnych (np. niektóre strefy higieniczne), ale nie jest standardowym założeniem dla ogólnej kategorii pomieszczeń stałego pobytu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "stały pobyt ludzi", zwykle chodzi o najbardziej "typową" temperaturę projektową dla komfortu, a nie o temperatury dla magazynów czy korytarzy. Warto uczyć się tych wartości w formie krótkiej tabeli powiązanej z funkcją pomieszczenia.
