W praktyce obsługi klienta kluczowe jest rozróżnienie, czy przesyłka jest krajowa, czy zagraniczna. Sam fakt, że paczka ma umiarkowane wymiary (40×30×20 cm) i masę 2 kg, nie przesądza o braku dodatkowych kosztów. O cenie i warunkach w dużym stopniu decyduje kierunek doręczenia (tu: Australia), który zazwyczaj oznacza zastosowanie taryfy międzynarodowej.
Stwierdzenie, że przesyłka "nie może zostać wysłana, ponieważ jest zbyt ciężka" jest nieprzekonujące, bo 2 kg to masa często spotykana w usługach paczkowych i zwykle mieści się w typowych limitach. Podobnie teza, że przesyłka "nie może zostać wysłana, ponieważ jest zbyt duża" jest mało prawdopodobna: wskazane gabaryty są standardowe dla wielu przesyłek kurierskich. Oczywiście każdy operator może mieć własne ograniczenia, ale z samego opisu nie wynika jednoznaczne przekroczenie.
Najczęstszy błąd w takiej sytuacji to przyjęcie założenia, że skoro paczka spełnia wymogi masy i wymiarów, to "na pewno" będzie nadana bez dopłat. W usługach zagranicznych dopłaty i inne stawki wynikają przede wszystkim z faktu obsługi międzynarodowej (strefy, transport, procedury), a nie wyłącznie z gabarytów.
Na egzaminie warto pamiętać o procedurze: po zebraniu danych (kraj, masa, wymiary) pracownik powinien sprawdzić w systemie operatora dostępność usługi do danego kraju oraz cenę i ewentualne usługi dodatkowe. To podejście ogranicza ryzyko udzielenia klientowi informacji niezgodnej z aktualnym cennikiem.
