Rezystancję obwodu można wyznaczać na różne sposoby, ale w tym zadaniu kluczowe jest to, że podano pary pomiarów napięcia U i prądu I. Dla elementu omowego zachodzi prawo Ohma: U = R·I, czyli po przekształceniu R = U/I. Jeśli w kolejnych punktach pomiarowych iloraz U/I jest stały, to oznacza to liniową zależność U-I i stałą rezystancję.
W tabeli: 5 V i 1 A daje 5 Ω, 10 V i 2 A także daje 5 Ω, a 15 V i 3 A również daje 5 Ω. To typowy przypadek, w którym "metoda Ohma" (wyznaczenie R z relacji U/I albo z nachylenia charakterystyki U(I)) jest najbardziej naturalna i bezpośrednio wynika z danych.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują najlepiej:
- "Metodą graficzną" – można narysować wykres U w funkcji I i wyznaczyć nachylenie prostej, ale to wciąż jest praktyczna realizacja prawa Ohma. Przy trzech punktach i idealnie stałym U/I nie jest to "lepsze" od bezpośredniego użycia R = U/I.
- "Metodą bezpośrednią" – w metrologii oznacza to zwykle bezpośredni pomiar rezystancji miernikiem (np. omomierzem). W zadaniu nie ma pomiaru R, tylko U oraz I, więc jest to raczej wyznaczenie pośrednie z prawa Ohma.
- "Metodą mostka Wheatstone'a" – to klasyczna metoda mostkowa do precyzyjnych pomiarów rezystancji, ale wymaga odpowiedniego układu mostka i elementów wzorcowych. Dane w tabeli U-I nie wskazują na zastosowanie mostka; zadanie sprawdza rozumienie relacji U, I i R.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz zestawione wartości U i I, najpierw sprawdź, czy U/I jest stałe. Jeśli tak, zwykle chodzi o element omowy i prawo Ohma; jeśli nie, może to sugerować element nieomowy lub potrzebę innej interpretacji.
