W podziale wad i uszkodzeń drewna często stosuje się klasyfikację według przyczyny powstania: biologicznej, fizycznej (np. związanej z wilgotnością i temperaturą) oraz mechanicznej (uderzenia, obróbka, transport). W przedstawionej tabeli każde uszkodzenie ma przypisany opis wskazujący na tę przyczynę.
Stwierdzenie "Sęk i zgnilizna są wynikiem działania czynników biologicznych." jest prawdziwe, ponieważ:
- Sęk występuje w miejscu, gdzie rosła gałąź. To cecha powstała w trakcie biologicznego wzrostu drzewa (naturalna część anatomii drewna). Choć nie jest "chorobą", nadal wynika z procesu biologicznego.
- Zgnilizna powstaje na skutek działania organizmów żywych (grzybów i bakterii), czyli klasycznego czynnika biologicznego prowadzącego do rozkładu tkanek.
Pozostałe stwierdzenia są nieprawdziwe, bo mieszają przyczyny:
- "Pęknięcie i wykruszenie są wynikiem niewłaściwego suszenia drewna." – w tabeli pęknięcie rzeczywiście powiązano z suszeniem, ale wykruszenie opisano jako skutek uszkodzenia mechanicznego, a nie procesu suszenia.
- "Wykruszenie jest wynikiem działania grzybów i bakterii." – opis wykruszenia odnosi się do odłamania/ubytku po działaniu sił zewnętrznych (mechanika), a nie do degradacji biologicznej.
- "Sęk i pęknięcie są wynikiem niewłaściwego suszenia drewna." – pęknięcie może być skutkiem suszenia, ale sęk wynika z obecności gałęzi w czasie wzrostu, więc nie jest efektem suszenia.
Wskazówka egzaminacyjna: nie zawężaj "czynników biologicznych" tylko do patogenów. W technologii drewna do tej grupy zalicza się także wady naturalne powstałe podczas wzrostu (np. sęki), bo ich geneza jest biologiczna.
