Poziom dźwięku około 120 dB, typowy dla bardzo głośnego koncertu, jest uznawany za potencjalnie niebezpieczny dla narządu słuchu. Przy tak wysokich wartościach ryzyko uszkodzenia słuchu (w tym przejściowego lub trwałego podwyższenia progu słyszenia, a także nasilenia szumów usznych) rośnie szybko, zwłaszcza gdy ekspozycja trwa długo i nie stosuje się ochrony słuchu.
Odpowiedź "Nie, ponieważ poziom dźwięku przekracza 85 dB, co jest uważane za szkodliwe dla zdrowia słuchu." jest najlepsza w ramach tej konstrukcji zadania, bo odwołuje się do powszechnie stosowanego progu, przy którym zaczyna się mówić o ryzyku związanym z hałasem. W praktyce klinicznej i profilaktyce kluczowe jest jednak, że bezpieczeństwo zależy nie tylko od dB, ale też od czasu ekspozycji, odległości od głośników, akustyki pomieszczenia i stosowanych ochronników.
- Stwierdzenie "Tak, ponieważ poziom dźwięku nie przekracza 130 dB." jest mylące: brak przekroczenia 130 dB nie oznacza bezpieczeństwa. Już niższe poziomy mogą być szkodliwe, jeśli działają długo.
- Stwierdzenie "Tak, ponieważ poziom dźwięku jest niższy niż silnika samolotu." opiera się na błędnym porównaniu względnym. To, że coś jest cichsze od jeszcze głośniejszego źródła, nie czyni tego bezpiecznym.
- Stwierdzenie "Nie, ponieważ poziom dźwięku przekracza 60 dB..." jest zbyt restrykcyjne: 60 dB odpowiada mniej więcej rozmowie i zwykle nie jest traktowane jako próg szkodliwości sam w sobie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz wartości rzędu 100–120 dB, traktuj je jako obszar wysokiego ryzyka i szukaj odpowiedzi mówiącej o szkodliwości oraz ochronie słuchu, a nie o samym porównaniu do innego źródła.
