Prawidłowe przyporządkowanie opiera się na tym, jaki składnik pokarmowy (substrat) rozkłada dany enzym.
Białka są trawione przez enzymy proteolityczne. W warunkach szkolnych najczęściej wskazuje się pepsynę jako enzym żołądkowy rozpoczynający trawienie białek (cięcie wiązań peptydowych w kwaśnym środowisku). Dlatego zestawienie "białka – pepsyna" jest właściwe.
Tłuszcze (głównie triglicerydy) rozkładają lipazy. Kluczowa w trawieniu jelitowym jest lipaza trzustkowa, która hydrolizuje triglicerydy do produktów prostszych, możliwych do wchłaniania. Zatem "tłuszcze – lipaza trzustkowa" to poprawna para.
Skrobia jest polisacharydem i należy do węglowodanów złożonych. Jej trawienie zaczyna się już w jamie ustnej dzięki amylazie ślinowej, która rozkłada skrobię do krótszych łańcuchów (np. dekstryn i maltozy). Stąd "skrobia – amylaza ślinowa".
Dlaczego pozostałe przyporządkowania są błędne?
- Łączenie białek z lipazą jest niepoprawne, bo lipaza działa na tłuszcze, a nie na wiązania peptydowe.
- Łączenie tłuszczów z pepsyną jest błędem kategorii: pepsyna to proteaza, a nie lipaza.
- Łączenie skrobi z pepsyną lub lipazą ignoruje fakt, że skrobia jest węglowodanem, więc wymaga enzymów amylolitycznych (amylaz).
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj triadę "amylaza–skrobia, lipaza–tłuszcze, pepsyna–białka".
