KWALIFIKACJA MED9 - CZERWIEC 2015

Określenie "przyspieszenie częstości skurczów serca powyżej 100 uderzeń na minutę" odpowiada terminowi tachykardia. W praktyce klinicznej i w opisach medycznych przyjmuje się, że u osoby dorosłej w spoczynku tętno przekraczające 100/min jest progiem, od którego mówi się o tachykardii. Jest to pojęcie czysto kardiologiczne: opisuje zwiększoną częstość pracy serca, niezależnie od przyczyny (np. stres, gorączka, odwodnienie, nadczynność tarczycy, leki).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?

• "bradykardia" to przeciwieństwo tachykardii – oznacza zwolnienie rytmu serca (zwykle kojarzone z tętnem poniżej typowych wartości spoczynkowych). Mechanizm i znaczenie kliniczne są inne: może być fizjologiczna (np. u sportowców) lub patologiczna (np. zaburzenia przewodzenia).
• "anafilaksja" nie jest nazwą samego przyspieszenia tętna, tylko ciężkiej, uogólnionej reakcji nadwrażliwości. W anafilaksji rzeczywiście może wystąpić tachykardia, ale jest ona jednym z możliwych objawów, a nie definicją zjawiska opisanego w pytaniu.
• "tachyfilaksja" dotyczy farmakologii, a nie bezpośrednio pracy serca. Oznacza szybkie zmniejszanie się odpowiedzi na lek przy powtarzanym podaniu (osłabienie efektu w krótkim czasie). Podobieństwo brzmieniowe do "tachykardia" bywa pułapką testową.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach terminologicznych zwracaj uwagę na rdzeń i kontekst. "-kardia" odnosi się do serca, a liczba ">100/min" to typowy próg dla tachykardii. Natomiast "-filaksja" dotyczy reakcji organizmu (anafilaksja) lub zjawisk tolerancji na lek (tachyfilaksja), więc nie opisuje samej częstości skurczów serca.