Kalkulując cenę usługi wykonanej z materiałów własnych, punkt usługowy powinien rozdzielać koszty na te, które da się przypisać do konkretnego zlecenia, oraz na koszty ogólne działalności.
Koszty bezpośrednie to koszty możliwe do jednoznacznego powiązania z daną usługą (konkretnym przerobieniem lub odszyciem). W krawiectwie będą to zwykle:
- materiały i dodatki krawieckie zużyte w tej jednej usłudze (np. tkanina z magazynu zakładu, nici, zamek, guziki, wkłady odzieżowe),
- robocizna, czyli koszt pracy potrzebnej do wykonania tej usługi (czas szycia, przeróbki, wykończenia).
Dlatego odpowiedź "materiałów i dodatków krawieckich oraz robocizny" odpowiada definicji kosztów bezpośrednich: oba składniki można policzyć i przypisać do zlecenia (zużycie oraz czas pracy).
Pozostałe propozycje zawierają elementy typu "obsługa administracyjna" lub "zarządzanie punktem usługowym". Są to koszty pośrednie (ogólne), bo dotyczą funkcjonowania całego punktu, a nie jednej konkretnej usługi. Zwykle rozlicza się je narzutem, stawką godzinową obejmującą koszty ogólne albo wlicza do marży, ale nie są one kosztami bezpośrednimi jednej sztuki/zlecenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz słowo "bezpośrednie", zadaj sobie pytanie: czy da się to przypisać do jednego konkretnego zlecenia bez dzielenia na wszystkie usługi? Jeśli tak (materiał, dodatek, czas pracy) – to bezpośrednie. Jeśli wymaga podziału (administracja, zarządzanie) – to pośrednie.
