W układzie płatwiowo-kleszczowym obciążenia z połaci dachu są przenoszone z krokwi na elementy, które pełnią rolę podpór. Dla pojedynczej krokwi typowe punkty podparcia to:
- murłata – oparcie dolnego końca krokwi na ścianie,
- płatew – podparcie pośrednie krokwi (krokiew opiera się na płatwi),
- kalenica – miejsce zetknięcia/połączenia krokwi w górnej części połaci.
Dlatego odpowiedź "kalenica, płatew, murłata." opisuje komplet podstawowych podpór krokwi w tym schemacie.
Odpowiedź "płatew, kleszcze, murłata." jest błędna, bo kleszcze nie są klasycznym punktem podparcia krokwi. To para desek/elementów obejmujących zwykle słup lub fragment układu, stosowana przede wszystkim do usztywnienia i poprawy pracy konstrukcji, a nie jako miejsce oparcia krokwi.
Odpowiedź "kalenica, kleszcze, jętka." także jest błędna: jętka działa jak element ściągający/usztywniający pomiędzy krokwiami (kojarzona szczególnie z więźbą jętkową), a nie jako typowa podpora. Dodatkowo brakuje tu murłaty, czyli podstawowego oparcia dolnego.
Odpowiedź "płatew kalenicowa, murłata." jest niepełna – pomija podparcie krokwi w kalenicy jako punkt oraz nie uwzględnia płatwi (pośredniej) jako podpory w układzie płatwiowo-kleszczowym (w zależności od rozwiązania mogą występować płatwie pośrednie, na których krokiew się opiera).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się elementy typu kleszcze lub jętka, warto sprawdzić, czy pytanie dotyczy podparcia (oparcia/reakcji podpór), czy raczej usztywnienia (stężenia/ściągi).
