Praca w koszu autodrabiny (lub podobnego urządzenia wynoszącego) wiąże się z typowym zagrożeniem upadku z wysokości. Nawet jeśli kosz ma barierki, ratownik może utracić równowagę (nagły podmuch wiatru, gwałtowny ruch wysięgnika, poślizg, potknięcie, zderzenie z przeszkodą). Z tego powodu wyposażeniem, które ma charakter każdorazowy, są szelki ratownicze/uprząż (jako element zabezpieczenia przed wypadnięciem i do wpięcia w punkt asekuracyjny, zgodnie z zasadami pracy na wysokości).
Pozostałe propozycje nie mają charakteru "zawsze":
- "sygnalizator bezruchu" jest narzędziem zwiększającym bezpieczeństwo w określonych warunkach (np. praca w aparacie ODO), ale nie stanowi podstawowego zabezpieczenia przed upadkiem z kosza.
- "kamera termowizyjna" jest sprzętem rozpoznania i poszukiwań; używa się jej wtedy, gdy daje przewagę taktyczną (zadymienie, poszukiwanie źródeł ciepła), a nie jako obowiązkowego wyposażenia do samej pracy na wysokości.
- "sprzęt ochrony układu oddechowego" (np. aparat powietrzny) stosuje się zależnie od atmosfery i zagrożeń (dym, toksyny, niedobór tlenu). W wielu działaniach z kosza autodrabiny nie występuje konieczność pracy w ODO, więc nie jest to wyposażenie każdorazowe.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się słowo "każdorazowo", szukaj odpowiedzi odpowiadającej stałemu zagrożeniu danej czynności. Dla kosza autodrabiny takim zagrożeniem jest upadek, więc właściwe są środki asekuracji.
