Wytwarzanie tworzyw na podeszwy może przebiegać różnymi drogami: część materiałów powstaje lub "ustala się" dzięki reakcjom chemicznym, a część jest głównie przetwarzana fizycznie (uplastycznianie, wtrysk, formowanie) bez kluczowej reakcji tworzenia nowych wiązań w trakcie samego procesu.
Odpowiedź "poliuretanowych." jest właściwa, ponieważ poliuretany są typowo otrzymywane w wyniku reakcji zaliczanej do poliaddycji (w praktyce technologicznej: łączenie składników reakcyjnych prowadzi do powstania polimeru). W kontekście obuwnictwa oznacza to, że przy formowaniu podeszew PU sam proces "powstawania materiału" jest ściśle związany z reakcją chemiczną zachodzącą w układzie komponentów.
Pozostałe odpowiedzi są mylące, bo dotyczą materiałów, dla których podstawowy mechanizm wytwarzania i utrwalania wyrobu jest inny:
- "gumowych." – guma w praktyce kojarzy się z procesami sieciowania/elastomeryzacji (np. wulkanizacją). Jest to inny typ przemian niż poliaddycja rozumiana jako podstawowy mechanizm tworzenia PU w trakcie otrzymywania materiału.
- "mieszanych." – określenie nie wskazuje jednoznacznie na mechanizm chemiczny. Mieszanki mogą zawierać różne składniki i mogą być przetwarzane różnymi technologiami, więc nie dają jednej, pewnej odpowiedzi wprost o poliaddycji jako procesie podstawowym.
- "z PCW." – polichlorek winylu jest powszechnie przetwarzany jako termoplast (podgrzanie, uplastycznienie, formowanie). W samym etapie produkcji wyrobu z PCW kluczowe bywa przetwórstwo, a nie reakcja poliaddycji jako podstawowy proces chemiczny tworzenia materiału.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "poliaddycja składników wyjściowych", szukaj materiału, którego technologia opiera się na reagujących komponentach (układ reakcyjny), a nie na samym uplastycznianiu gotowego granulatu.
