W reaktorach, w których prowadzi się nitrowanie, szczególnie istotne jest bezpieczeństwo procesu, ponieważ wiele układów nitrujących ma charakter silnie egzotermiczny. Oznacza to, że wydziela się ciepło, a przy pogorszeniu odbioru ciepła lub niekorzystnych warunkach może dojść do szybkiego wzrostu temperatury i w konsekwencji do wzrostu ciśnienia oraz przyspieszenia reakcji.
Automatyczna blokada dopływu mieszaniny nitrującej ma na celu odcięcie czynnika, który podtrzymuje lub intensyfikuje reakcję. Po jej zadziałaniu priorytetem operatora jest doprowadzenie aparatu do stanu stabilnego i bezpiecznego. Najbardziej typowym i logicznym działaniem jest jak najszybsze obniżenie temperatury w reaktorze, ponieważ spadek temperatury zwykle zmniejsza szybkość reakcji i ogranicza ryzyko rozbiegu.
Odpowiedź "Stopniowo podwyższać temperaturę w reaktorze" jest błędna, bo podnoszenie temperatury w reakcji egzotermicznej może dodatkowo przyspieszyć przemiany i pogorszyć sytuację awaryjną. Odpowiedź "Ręcznie uruchomić dozowanie mieszaniny nitrującej" jest błędna, ponieważ oznaczałaby obejście działania zabezpieczenia; w praktyce takie postępowanie zwiększa ryzyko, a blokada jest sygnałem, że warunki procesu nie są akceptowalne.
Odpowiedź "Spuścić zawartość reaktora do zbiornika awaryjnego" może być elementem niektórych procedur, ale nie jest działaniem domyślnym "po uruchomieniu się blokady" w każdej instalacji. Zrzut awaryjny zależy od konstrukcji układu, rodzaju medium, aktualnego stanu procesu i instrukcji zakładowych. W ujęciu ogólnym, najbardziej uniwersalnym pierwszym krokiem jest intensyfikacja chłodzenia/obniżenie temperatury i stabilizacja parametrów.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: po zadziałaniu blokady w układzie egzotermicznym najpierw zmniejsz energię reakcji (temperatura), a dopiero potem rozważ kolejne kroki przewidziane procedurą awaryjną.
