KWALIFIKACJA MED9 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 24.
Receptę zrealizowaną w dniu 01.07.2016 roku należy przechowywać do
Ilustracja przedstawia fragment rozporządzenia Ministra Zdrowia dotyczącego przechowywania recept lekarskich.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Recepty przechowuje się 5 lat licząc od zakończenia roku kalendarzowego, w którym zostały zrealizowane (dla pozostałych niż refundowane). Realizacja 01.07.2016 oznacza rok 2016, więc liczymy od 31.12.2016. Po dodaniu 5 lat otrzymujemy termin 31.12.2021 r.

Pełne wyjaśnienie:

W aptece recepty stanowią część dokumentacji podlegającej kontroli oraz (w wielu przypadkach) podstawę rozliczeń. Dlatego przepisy wskazują nie tylko długość okresu przechowywania, ale też moment, od którego należy go liczyć.

Zasada jest następująca: recepty przechowuje się przez 5 lat, ale nie licząc od dnia realizacji, tylko od zakończenia roku kalendarzowego, w którym recepta została zrealizowana (dla recept innych niż refundowane). Oznacza to, że wszystkie recepty z danego roku mają wspólną "datę startu" – 31 grudnia tego roku.

Dla recepty zrealizowanej 01.07.2016 r.:

  • rok realizacji: 2016,
  • koniec tego roku: 31.12.2016,
  • okres przechowywania: 5 lat od tej daty,
  • termin upływa: 31.12.2021 r.

Pozostałe propozycje dat są błędne, bo wynikają z dwóch typowych pomyłek. Daty 01.07.2021 r. i 01.07.2020 r. odzwierciedlają liczenie "od dnia realizacji" (lub skrócenie okresu), co ignoruje regułę końca roku. Data 31.12.2020 r. jest o rok za wczesna i odpowiadałaby 4 latom od 31.12.2016 albo błędnemu założeniu krótszego obowiązku.

W praktyce apteki porządkują recepty według miesięcy i lat, a decyzję o brakowaniu (utylizacji) podejmuje się dopiero po upływie pełnych 5 lat liczonych od końca właściwego roku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Liczy się od końca roku kalendarzowego, a nie od dnia realizacji. Dla recept nierefundowanych punktem wyjścia jest 31.12 roku realizacji. Dopiero od tej daty odlicza się 5 pełnych lat, co ujednolica zasady dla wszystkich recept z danego roku.
Przepisy wskazują jako początek biegu terminu zakończenie roku kalendarzowego. Ma to sens organizacyjny: recepty z jednego roku mają wspólną datę startu (31.12), co ułatwia archiwizację, kontrolę i planowanie brakowania bez analizowania każdej daty dziennej osobno.
To znaczy, że najpierw ustalasz rok (np. 2016), a następnie przyjmujesz datę 31.12.2016 jako początek liczenia. Dopiero potem dodajesz 5 lat. Dzięki temu recepta z 01.01 i 31.12 tego samego roku będzie przechowywana do tej samej daty granicznej.
Jeżeli recepty z 2016 r. trzeba przechowywać 5 lat od końca 2016 r., to termin upływa 31.12.2021 r. W praktyce brakowanie planuje się po tej dacie, zwykle na początku kolejnego roku, aby mieć pewność, że minął pełny wymagany okres przechowywania.
Dla recept refundowanych istotny jest rok, w którym nastąpiła refundacja, a dla pozostałych – rok, w którym recepty zostały zrealizowane. W obu przypadkach okres wynosi 5 lat liczonych od końca właściwego roku. Różni się więc "rok odniesienia", nie długość okresu.
Ustal rok realizacji (2016), przejdź do końca roku (31.12.2016), a następnie dodaj 5 lat. Otrzymasz 31.12.2021. Na egzaminie najczęstszą pułapką jest dodanie 5 lat do 01.07.2016, co daje błędną datę dzienną.
W omawianej zasadzie okres przechowywania wynosi 5 lat, ale kluczowe jest, że są to lata liczone od końca odpowiedniego roku (realizacji lub refundacji). W praktyce oznacza to, że recepta z początku roku będzie fizycznie przechowywana dłużej niż 5 lat "od dnia", ale zgodnie z przepisem.
Obowiązek i sposób liczenia terminu przechowywania recept wskazuje rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie recept. W praktyce warto zapamiętać frazę: 5 lat od zakończenia roku kalendarzowego, bo to ona determinuje poprawne wyznaczenie daty granicznej w zadaniach egzaminacyjnych.
Najczęściej stosuje się segregację według miesięcy i lat, a następnie przechowywanie w opisanych segregatorach/archiwum. Takie ułożenie ułatwia szybkie odnalezienie recept z danego okresu podczas kontroli Inspekcji Farmaceutycznej oraz pozwala łatwo wskazać roczniki przeznaczone do brakowania.
Najczęstsze są trzy: liczenie 5 lat od dnia realizacji zamiast od 31.12 danego roku; mylenie roku realizacji z rokiem refundacji (dla recept refundowanych); oraz zbyt wczesne brakowanie, zanim upłynie pełnych 5 lat liczonych od końca właściwego roku kalendarzowego.
info

Około 69% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że recepty przechowuje się 5 lat licząc od zakończenia roku kalendarzowego, w którym zostały zrealizowane (dla pozostałych niż refundowane).

Źródła:

  • Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie recept, § 28 ust. 2 pkt 2, Dz.U. 2025 poz. 604

Materiały:

  • Aktualny tekst rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie recept (Dz.U. 2025 poz. 604), § 28
  • Notatki/opracowania z zakresu dokumentacji aptecznej i zasad archiwizacji
  • Przykładowe zadania rachunkowe z liczenia terminów (koniec roku + 5 lat) dla recept z różnych lat

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego