W roztrząsaczu obornika na wielkość dawki (ilość obornika trafiająca na elementy rozrzucające w jednostce czasu) decydujący wpływ ma mechanizm podawania, czyli posuw podłogi/przenośnika podłogowego. To on "dawkuje" materiał do tylnej części maszyny, gdzie dopiero następuje rozdrabnianie i rozrzut.
Jeżeli roztrząsacz ma napęd posuwu realizowany przez mechanizm zapadkowy, typowym sposobem regulacji jest zmiana skoku koła zapadkowego. Zmieniając skok, zmieniamy, o ile przesunie się mechanizm posuwu w każdym cyklu pracy, a więc zmieniamy prędkość podawania obornika. Większy skok to zwykle większy posuw podłogi i większa dawka, mniejszy skok to mniejsza dawka.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne lub co najmniej nieadekwatne w tym ujęciu?
- "Zmianę położenia kół zębatych" – w niektórych maszynach zmiana przełożenia może wpływać na prędkość podawania, ale pytanie dotyczy konkretnego sposobu regulacji dawki w roztrząsaczu z mechanizmem zapadkowym. Samo "położenie kół" jest też sformułowaniem nieprecyzyjnym: regulacja przełożenia to co innego niż pozycjonowanie kół.
- "Ustawienie bębnów" – bębny odpowiadają głównie za rozdrabnianie i rozrzut oraz kształt strumienia materiału. Ich ustawienie może wpływać na jakość rozrzutu, ale nie jest podstawową regulacją ilości podawanego obornika.
- "Zmianę prędkości obrotowej bębna" – prędkość bębnów wpływa na intensywność rozdrabniania i rozrzucania, jednak bez zmiany posuwu podłogi nie stanowi typowej regulacji dawki materiału podawanego do strefy rozrzutu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy ilości materiału w roztrząsaczu, w pierwszej kolejności myśl o tym, co materiał podaje (posuw podłogi), a dopiero potem o tym, co go rozrzuca (bębny).