Kerning oznacza korektę odstępu pomiędzy konkretnymi parami znaków w danym kroju pisma (i jego odmianach). Chodzi o sytuacje, w których standardowe odstępy wynikające z metryk fontu dają optycznie niepożądane przerwy, np. przy zestawieniach liter o skośnych kształtach. Kerning działa selektywnie: poprawia tylko te pary, które tego wymagają, bez zmieniania całego tekstu.
Odpowiedź "tracking" jest błędna, ponieważ tracking (rozstrzelenie/ściśnięcie) zmienia odstępy między literami w sposób jednolity w zaznaczonym zakresie tekstu. To narzędzie do ogólnego dopasowania "gęstości" składu, a nie do korekty pojedynczych par znaków.
Odpowiedź "interlinia" jest błędna, bo interlinia dotyczy odstępu między wierszami (leading), czyli parametru z poziomu wierszy/akapitu. Nie wpływa na odstępy między literami w jednym wierszu.
Odpowiedź "justowanie" również jest błędna: justowanie to sposób wyrównania tekstu w akapicie (np. do lewej, do prawej, wyśrodkowanie lub do obu marginesów). Wpływa głównie na rozkład spacji między wyrazami i łamanie wierszy, a nie na precyzyjne odstępy między parami liter.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się sformułowanie "konkretne pary znaków", niemal zawsze chodzi o kerning. Jeśli mowa o równomiernej zmianie odstępów w całym fragmencie – wtedy pasuje tracking.
