W Kodeksie Etyki Reklamy reklama jest rozumiana jako przekaz zawierający informację, którego celem jest zwiększenie zbytu produktów (a szerzej: uzyskanie efektu pożądanego przez reklamodawcę, np. zachęcenie do skorzystania z usługi, budowanie intencji zakupu). Dlatego odpowiedź "zawierający informację mającą na celu zwiększenie zbytu produktów" odpowiada definicji i poprawnie opisuje istotę reklamy: cel promocyjny związany z interesem reklamodawcy.
Pozostałe odpowiedzi wskazują sytuacje, które w Kodeksie traktuje się jako wyłączenia (czyli przekazy, które nie są reklamą w tym znaczeniu), mimo że mogą wyglądać podobnie do reklamy:
- "będący elementem kampanii wyborczej lub referendalnej" – komunikacja polityczna ma odrębne cele i reżim, więc nie jest kwalifikowana jako reklama w rozumieniu Kodeksu.
- "pochodzący od podmiotu, wymagany obowiązującymi przepisami prawa" – obowiązkowe komunikaty (informacje publikowane z mocy prawa) nie są dobrowolną promocją; pełnią funkcję informacyjną narzuconą przepisami, więc nie mieszczą się w definicji reklamy Kodeksu.
- "propagujący pożądane społecznie zachowania, niezwiązany z promocją reklamodawcy" – przekaz prospołeczny bez elementu promocji reklamodawcy nie ma celu sprzedażowego ani promocyjnego marki, dlatego nie jest reklamą w rozumieniu Kodeksu.
W praktyce (w pracy technika organizacji reklamy) taka kwalifikacja jest ważna, bo wpływa na dobór standardów etycznych, procesu akceptacji kreacji oraz ocenę ryzyka skarg. Częstym błędem jest automatyczne uznawanie każdej kampanii społecznej lub każdego komunikatu o produkcie za reklamę, bez sprawdzenia, czy występuje cel promocyjny reklamodawcy oraz czy przekaz nie jest objęty wyłączeniem.
