W renowacji sztukaterii kluczowe jest dopasowanie narzędzia do kształtu detalu oraz do ryzyka uszkodzenia profilu. Pozostałości klejów i powłok w zagłębieniach usuwa się zwykle narzędziami sztukatorskimi (np. drobnymi skrobakami, dłutkami, nożami, szpachelkami profilowanymi), ponieważ umożliwiają one kontrolowaną pracę punktową w rowkach i wnękach, z minimalnym ryzykiem wyłamania krawędzi ornamentu.
Odpowiedź "narzędzi sztukatorskich" jest właściwa, bo obejmuje zestaw narzędzi przeznaczonych do kształtowania, oczyszczania i naprawy detali sztukatorskich. W praktyce ważna jest precyzja: narzędzie powinno wchodzić w zagłębienie, a jednocześnie nie może zostawiać przypadkowych rys ani zdzierać zdrowego podłoża.
- "strugu kamieniarskiego" nie wybiera się do sztukaterii: to narzędzie charakterystyczne dla obróbki kamienia i innych twardszych materiałów. W detalu sztukatorskim może prowadzić do zbyt agresywnego skrawania i deformacji profilu.
- "gładkiej cykliny" nie traktuje się jako podstawowego narzędzia do czyszczenia zagłębień. Cyklina jest użyteczna głównie na bardziej dostępnych, płaskich fragmentach; w głębokich profilach i rowkach trudno nią pracować precyzyjnie bez zahaczania o krawędzie.
- "żelazka do spoinowania" służy do formowania i wykańczania spoin (najczęściej w murach/okładzinach), a nie do oczyszczania delikatnych ornamentów. Ma inną geometrię i inne przeznaczenie, przez co w sztukaterii jest narzędziem nietrafionym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się sformułowanie "w zagłębieniach" lub "w profilach", myśl o narzędziach drobnych, profilowanych i przeznaczonych do detalu. Narzędzia "od kamienia" albo "od spoin" zwykle oznaczają inną technologię i większą agresywność obróbki.
