Rezystancja jednostkowa (często oznaczana jako R0) opisuje, jaki opór elektryczny przypada na jednostkę długości linii (przewodu/kabla). Skoro jest to "rezystancja podzielona przez długość", jej jednostką jest Ω/m (w praktyce telekomunikacyjnej często także Ω/km, bo odcinki są wielokilometrowe).
Dlaczego pozostałe jednostki są niepoprawne?
- "omometrach (Ωm)" – to jednostka rezystywności (oporności właściwej) materiału, czyli cechy miedzi/aluminium itp. Rezystywność nie opisuje gotowego kabla jako odcinka, tylko materiał, z którego jest wykonany przewodnik.
- "metrach na om (m/Ω)" – to jednostka odwrotna do oczekiwanej. Oznaczałaby raczej "długość na jednostkę oporu", co nie jest standardowym zapisem rezystancji jednostkowej.
- "omach (Ω)" – to jednostka rezystancji całkowitej danego odcinka. Dla linii o długości l rezystancja całkowita rośnie z długością, a rezystancja jednostkowa pozostaje stałym parametrem kabla (dla danych warunków, np. temperatury).
W praktyce warto pamiętać o zależnościach: rezystancja całkowita odcinka jest proporcjonalna do długości, a rezystancja jednostkowa wynika m.in. z przekroju żyły i materiału. Typową pułapką na egzaminie jest pomylenie "Ω/m" z "Ωm" – mimo podobnego zapisu, są to różne wielkości fizyczne.
