W przedstawionej sytuacji jedna osoba "wydzierżawiła" drugiej określoną powierzchnię ziemi pod uprawę. Takie sformułowanie wskazuje na zawarcie umowy dzierżawy (umowy cywilnoprawnej). Umowa jest czynnością prawną, czyli działaniem (zwykle zgodnym oświadczeniem woli stron), które ma wywołać skutki prawne – w tym przypadku powstanie zobowiązań: wydzierżawiający oddaje rzecz do używania i pobierania pożytków, a dzierżawca zobowiązuje się płacić czynsz.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie, że mamy do czynienia ze zobowiązaniem wynikającym z czynności prawnej (umowy).
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo dotyczą innych źródeł powstawania obowiązków:
- "z aktu administracyjnego" – akt administracyjny (np. decyzja) jest władczym rozstrzygnięciem organu administracji publicznej w indywidualnej sprawie. Tutaj nie ma działania organu, tylko porozumienie dwóch osób.
- "z bezpodstawnego wzbogacenia" – ta instytucja dotyczy uzyskania korzyści majątkowej bez podstawy prawnej kosztem innej osoby. W dzierżawie podstawa prawna istnieje: jest nią umowa, więc nie jest to typowy przypadek bezpodstawnego wzbogacenia.
- "z konstytutywnego orzeczenia sądu" – konstytutywne orzeczenie sądu tworzy, zmienia lub znosi stosunek prawny (np. w określonych sprawach). W opisie brak postępowania sądowego; stosunek prawny powstaje przez zawarcie umowy.
W praktyce administracyjnej poprawne rozpoznanie, czy sprawa ma charakter cywilny (umowa), czy administracyjny (decyzja), pomaga właściwie pouczyć klienta, wyjaśnić tryb dochodzenia roszczeń i uniknąć błędnego kierowania sprawy do niewłaściwego organu.
