Przy pracy na wysokości kluczowym zagrożeniem jest upadek z wysokości, dlatego środki ochrony dobiera się przede wszystkim pod kątem zapobiegania upadkowi lub ograniczenia jego skutków. W praktyce oznacza to stosowanie odpowiednich zabezpieczeń miejsca pracy (np. barierek, pełnych pomostów, prawidłowo zmontowanych i odebranych rusztowań) oraz – gdy to konieczne – sprzętu chroniącego przed upadkiem.
Odpowiedź "nauszników ochronnych" jest poprawna, ponieważ ochronniki słuchu nie są środkiem "z definicji" przypisanym do pracy na wysokości. Stosuje się je wtedy, gdy na stanowisku występuje ponadnormatywny hałas lub gdy ocena ryzyka wskazuje na konieczność ochrony słuchu. Sam fakt wykonywania robót na wysokości nie przesądza o narażeniu na hałas.
Pozostałe typowe środki kojarzone z pracą na wysokości (np. zabezpieczenia przed upadkiem, kask ochronny, odpowiednie obuwie) wynikają z charakteru zagrożeń wysokościowych i organizacji robót budowlanych. W zadaniach egzaminacyjnych częstą pułapką jest mylenie środków obowiązkowych w tej sytuacji z tymi, które są warunkowe (zależne od innego czynnika środowiskowego).
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi nazwij zagrożenie dominujące. Jeśli pytanie dotyczy wyłącznie pracy na wysokości, szukaj rozwiązań związanych z upadkiem i zabezpieczeniem stanowiska, a ochronniki słuchu rozważaj dopiero wtedy, gdy w treści pojawia się informacja o hałasie lub pracy z głośnymi narzędziami.
