W robotach rozbiórkowych priorytetem jest bezpieczeństwo i eliminacja zagrożeń wynikających z działania mediów w budynku. Dlatego za właściwy początek uznaje się demontaż urządzeń oraz sieci instalacyjnych (a w praktyce także ich wcześniejsze odłączenie i zabezpieczenie przez osoby uprawnione). Czynne instalacje mogą powodować wypadki o ciężkich skutkach, np. porażenie prądem, wybuch/pożar przy instalacji gazowej lub zalanie przy instalacjach wodnych.
Odpowiedź "ścian działowych" bywa intuicyjna, bo ściany łatwo skojarzyć z "rozbieraniem", jednak rozpoczynanie od przegród bez wcześniejszego rozpoznania i zabezpieczenia instalacji może narazić pracowników na kontakt z przewodami i przyłączami prowadzonymi w ścianach.
Opcja "okien i drzwi" opisuje typowy etap demontażu elementów wykończeniowych lub przygotowania do transportu gruzu, ale nie rozwiązuje najważniejszego problemu, jakim są media w obiekcie. Stolarka nie stanowi zwykle zagrożenia porównywalnego z prądem czy gazem.
Wskazanie "dachu" jako pierwszego etapu również jest nieprawidłowe jako zasada ogólna: prace na wysokości i ryzyko upadku wymagają szczególnej organizacji, a dodatkowo instalacje (np. elektryczne, odgromowe, teletechniczne) mogą być związane z konstrukcją dachu. Najpierw należy zminimalizować ryzyka od instalacji, a dopiero potem przechodzić do elementów konstrukcyjnych i osłonowych.
Na egzaminie warto zapamiętać regułę: najpierw usuń zagrożenia "niewidoczne" (instalacje/media), potem demontuj to, co widać (elementy budowlane). To podejście porządkuje kolejność robót i ułatwia wybór poprawnej odpowiedzi.
