Objawy niedoboru fosforu wymagają zastosowania nawozu, który w swoim składzie ma największy udział fosforu spośród dostępnych opcji. W praktyce oznacza to, że analizujemy tabelę i porównujemy wyłącznie wartości w kolumnie "Zawartość fosforu", ponieważ to ten składnik ma zostać dostarczony roślinom w pierwszej kolejności.
W przedstawionym zestawieniu "Nawóz B" ma fosfor na poziomie 10%, co czyni go najbardziej odpowiednim wyborem do interwencyjnego uzupełnienia tego niedoboru w ramach podanych możliwości. Dobór nawozu do konkretnego niedoboru polega na tym, aby skład był możliwie "trafiony" w deficytowy pierwiastek, a nie przypadkowo wysoki w innym makroskładniku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej właściwe?
- "Nawóz A" ma fosfor 5%, więc dostarczy go wyraźnie mniej; mimo że ma dość azotu i potasu, nie rozwiązuje wprost problemu deficytu fosforu.
- "Nawóz C" ma po 10% każdego składnika, czyli jest nawozem bardziej zbilansowanym. Z punktu widzenia zadania, które wymaga wskazania nawozu najwłaściwszego na niedobór fosforu, taki wybór może być postrzegany jako mniej ukierunkowany, bo równocześnie wnosi dużo pozostałych składników.
- "Nawóz D" ma fosfor 5%, więc podobnie jak "Nawóz A" jest słabszym źródłem fosforu dla roślin z jego niedoborem.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z tabelą składu NPK zawsze najpierw identyfikuj niedoborowy składnik, potem porównuj tylko właściwą kolumnę, a dopiero na końcu oceniaj, czy pozostałe składniki nie są skrajnie nieadekwatne do sytuacji.