Przemoc ekonomiczna (finansowa) to działania, w których sprawca kontroluje pieniądze lub dostęp do zasobów osoby, wykorzystując jej zależność, chorobę lub niesamodzielność. Celem jest ograniczenie samodzielności i wymuszenie posłuszeństwa, np. przez uzależnienie możliwości kupna leków, jedzenia czy opłacenia potrzeb od zgody sprawcy.
Dlatego poprawne są przykłady: "Ograniczanie dostępu do środków finansowych, wymuszanie podpisania dokumentów finansowych". Obejmują one zarówno bezpośrednią kontrolę (blokowanie pieniędzy, konta, karty), jak i przymuszanie do czynności prawno-finansowych (podpisy, pełnomocnictwa, umowy), które mogą prowadzić do strat majątkowych lub zadłużenia ofiary.
Pozostałe propozycje nie pasują do kategorii ekonomicznej, bo dotyczą innych mechanizmów krzywdzenia:
- "Krzyki, poniżanie" opisują przemoc psychiczną – oddziaływanie słowne i emocjonalne, upokarzanie, zastraszanie.
- "Uderzenie, kopnięcie" to przemoc fizyczna – użycie siły wobec ciała.
- "Seksualne nękanie, molestowanie" to przemoc seksualna – naruszanie granic seksualnych, przymus lub nękanie w tej sferze.
W praktyce opiekuna medycznego ważne jest zwracanie uwagi na sygnały, takie jak: pacjent nie ma dostępu do własnych dokumentów/portfela, ktoś stale odpowiada za niego w sprawach płatności, pojawiają się nieuzasadnione "braki pieniędzy" mimo świadczeń, a pacjent boi się prosić o zakup podstawowych rzeczy.
