W amortyzacji liniowej zakłada się równomierne zużywanie się środka trwałego w czasie, dlatego odpis amortyzacyjny w kolejnych okresach jest stały kwotowo (albo stały procentowo od wartości początkowej, co w praktyce daje stałą kwotę odpisu przy niezmiennej podstawie).
W przedstawionej tabeli w latach 1–3 kwota amortyzacji wynosi zawsze 2000 PLN. Jednocześnie wartość końcowa (netto) zmniejsza się co roku o 2000 PLN: 10000 → 8000 → 6000 → 4000. Taki przebieg jest charakterystyczny dla metody liniowej, bo obciążenie kosztów amortyzacją jest równe w kolejnych latach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Degresywny – w tej metodzie odpisy są zwykle wyższe na początku i maleją w kolejnych latach; w tabeli odpis się nie zmienia.
- Akcelerowany – to określenie bywa potocznie łączone z przyspieszoną amortyzacją, ale jej istotą byłaby zmienność odpisów (np. większe na początku) lub szczególne zasady; w danych widzimy stałą kwotę.
- Progresywny – sugerowałby odpisy rosnące w czasie; tutaj odpis w każdym roku jest identyczny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w tabeli odpis amortyzacyjny jest co roku taki sam, najczęściej poprawną odpowiedzią jest liniowy. Jeśli odpisy maleją – rozważ degresywny; jeśli rosną – progresywny.
