W praktyce warzywniczej rośliny dobiera się do stanowiska m.in. pod kątem tego, czy uprawa przypada w pierwszym roku po zastosowaniu obornika. Świeży obornik dostarcza dużej ilości składników pokarmowych oraz materii organicznej, co szczególnie sprzyja gatunkom o wysokich wymaganiach.
Odpowiedź "seler" jest właściwa, ponieważ seler jest rośliną "żarłoczną" (o dużym zapotrzebowaniu na składniki) i zazwyczaj korzystnie reaguje na nawożenie organiczne zastosowane bezpośrednio przed jego uprawą. Z tego względu często zalicza się go do gatunków, które można planować na stanowisku w pierwszym roku po oborniku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne w tym ujęciu?
- "marchew" – w pierwszym roku po świeżym oborniku częściej obserwuje się problemy jakościowe korzeni (np. deformacje, rozwidlanie), dlatego w płodozmianie zwykle unika się takiego następstwa.
- "pietruszka" – podobnie jak inne warzywa korzeniowe, jest wrażliwa na niekorzystny wpływ świeżej, nierozłożonej materii organicznej na kształt i jakość korzeni, więc zwykle nie jest typowym wyborem na 1. rok po oborniku.
- "cebula" – w wielu zaleceniach także nie jest traktowana jako najlepsza roślina bezpośrednio po świeżym oborniku; planując płodozmian, częściej kieruje się ją na stanowiska po oborniku w kolejnych latach, zależnie od technologii i zasobności gleby.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "pierwszy rok po oborniku", szukaj wśród odpowiedzi gatunku o dużych wymaganiach pokarmowych i dobrej tolerancji na świeże nawożenie organiczne, a ostrożnie traktuj warzywa korzeniowe, u których liczy się wysoka jakość i regularny kształt korzenia.
